Μια χαρά πάνε όλα. Ετοίμασα τα πράγματα,πότισα τα λουλούδια, έκανα τα ψώνια της τελευταίας στιγμής και είμαι έτοιμος να πάω στο χωριό. Εκεί περιμένει και η υπόλοιπη οικογένεια να παραδοσιαστούμε (αρνάκι στη σούβλα και όλη η σχετική περιττή ταλαιπωρία!). Μια καλή ευκαιρία να ξεφύγω λίγο από τον άκρατο παραλογισμό που μας έχει κατακλύσει τις τελευταίες μέρες (μαχαιρώματα στο δρόμο, σουγιάδες σε “αθλητικούς” συνδέσμους, κάψιμο σχολικών βιβλίων). Πράγματα μου με κάνουν να φωνάξω “Θεέ μου!” αυτές τις Άγιές τους μέρες. Αλλά δεν ξεγελιέμαι τόσο εύκολα πια!Δεν θα κατακτήσω τόσο εύκολα την ηρεμία του χωριού. Θα πρέπει να παλέψω με το τέρας της Εξόδου. Αυτό με τις 4 ουρές στην εθνική οδό και με τους υπηρέτες του που το κινούν.Κόρνες,φωνές κι εκνευρισμός για να πάμε να περάσουμε καλά. Βέβαια η χειρότερη εκδοχή του έιναι όταν μεταμορφώνεται σε τέρας της Επιστροφής! Δε λέτε καλά που δεν είχαμε πρωτάθλημα και μπορούμε να σκοτωθούμε ελεύθερα στο ταξίδι μας;! – Παρόλα αυτά καλή ξεκούραση και Καλές Γιορτές! Θα τα πούμε από βδομάδα (Αναστημένοι πια!)

